Dün 1000 km uzaklıktaki bir şehre 15 saatte gidiyorduk, bugün uçak varsa 1 saat, otobüsle 10 saat… Yollar bizi sevdiklerimize ve sılaya yakınlaştırıyor. Hele bir de teknolojik araçlarla bu süreler daha da kısalıyor.
Peki ya her ilacın faydası yanında yan etkisi olduğu gibi bu kısalan yolların da yan etkisi var mı acaba ?
İşte bu noktaya gözümüzün ucuyla değil de, aklımızın en duyarlı alanından bakarsak net görüş elde edebiliriz.
Zamanı ne kadar kısaltmış olsak ta, kısalan noktaları sanki temelden kesmiş gibi bir etki ortaya çıkıyor. Şöyle zaman içerisinde geçen yılları sinema perdesinde izlemeye kalksak, bakın bu tespitin gerçek olduğu nasılda sizlerin gözleri önünde canlanacak.
Gidelim 1990’lara, İstanbul’dan Amasya’ya yola çıktık. Otogarın o keşmekeş naraları arasında. Araçlarda tıka basa yolcu, o zamanlar sigara yasağı da yok, duman içerisinde yolculuk. Pestiliniz çıkmış vaziyette memlekete ayak basıyorsunuz. Sizi karşılayan eş ve dostların yüzlerinde hasret kokan tebessüm. O kadar mutlu ve huzur içerisindesiniz ki, halbuki daha iki üç ay öncesi gelmiştiniz.
Ya şimdi, otogara en konforlu araçlarla gidiyorsunuz, oradan da memlekete en konforlu otobüsler eşliğinde yolculuk ediyorsunuz. Aynı konfor memlekette de geçerli. Hatta bun ek hava yolunu kullananlar daha bir zaman kazanımına sahip oluyorlar.
Arada ki tek fark ne biliyor musunuz…
Gelip gidişlerdeki heyecan ve ayak bastığınız yerdeki karşılaşmalar. Sanki hayali bir gidiş geliş ve zamanın sizi bir ömür törpüsü gibi yemesi. Eskilerde yollar uzun, araçlar konforsuz olduğu halde daha sık ve huzurla gidilen yerlere şimdilerde seneler geçtiği halde gitmek zor geliyor. İnsanlar git-gel yapsa da sanki sonbahar rüzgarı gibi esip geçiyor. Halbuki bizler kavuşmaları bir bahar esintisi, ayrılıkları sonbahar rüzgarı gibi bilirdik.
Değişen acaba hızlı geçen zamanla kaybolan bizleri bu hızlı yolculukta terk eden geleneklerimiz, örf ve adetlerimiz mi….
Sanki hayatımız kolaylaştıkça, saygı ve sevgilerimizi yitirir olduk.
Sanki yollar aşıldıkça insanlıklarımız törpülenir oldu.
Sanki yollar yakınlaştıkça, bizler birbirimizden uzaklaşır olduk.
Soğuk günlerde içimizi ısıtan çaylar bile midemizi bozar oldu.
Anlayacağınız globalleşen dünyanın tadı kaçtı….
